Hoe kunnen logistieke vastgoedobjecten worden omgevormd tot energiecentrales voor de warmtetransitie? De nieuwe studie "Logistieke vastgoedobjecten als pijler van gemeentelijke warmteplanning", grotendeels opgesteld door LIST Eco onder leiding van Jannick Höper en Benedikt Scholler, geeft hierop een onderbouwd antwoord – met concrete aanbevelingen voor gemeenten en de vastgoedsector.
De publicatie is opgesteld in opdracht van het initiatief Logistikimmobilien (Logix) en tot stand gekomen in samenwerking met Siemens en Fiege Logistics. De focus ligt op het tot nu toe onderschatte potentieel van logistiek vastgoed voor gemeentelijke warmteplanning (KWP), die door de nieuwe wet op warmteplanning (WPG) uiterlijk in 2028 verplicht wordt voor alle Duitse gemeenten.
Dubbele rol: energieproducent en -verbruiker.
Logistieke hallen hebben grote dakoppervlakken, gunstige locaties en een hoog energieverbruik – ideale omstandigheden om elektriciteit en warmte op te wekken uit zonne-energie, geothermie of restwarmte en deze lokaal te gebruiken of terug te leveren aan het net. Tegelijkertijd zijn ze (afhankelijk van het concrete gebruik) zelf ook energie-intensieve verbruikers, waardoor er synergieën ontstaan voor een stabiel, decentraal bevoorradingssysteem.
Een hefboom voor klimaatbescherming, economische efficiëntie en acceptatie.
Naast de technische analyse onderzoekt de studie ook de rol van logistiek vastgoed in energiecoöperaties, bij de mobiliteitsomslag en bij de uitbreiding van het netwerk. De resultaten tonen aan dat logistieke locaties, mits goed gepland, een relevante bijdrage kunnen leveren aan de decarbonisatie.
"Logistiek vastgoed wordt door ESG, politieke richtlijnen en markteisen sowieso steeds duurzamer", zegt onze collega Jannick Höper (directeur en vennoot bij LIST Eco). "Dat het bovendien kan bijdragen aan de gemeentelijke energietransitie is een nieuwe kwaliteit – en een deur opener voor een betere acceptatie op gemeentelijk niveau."
Regelgevende belemmeringen moeten worden weggenomen.
Maar nog steeds remmen een gebrek aan netcapaciteit, complexe voorschriften en economische hindernissen de omschakeling af. De auteurs pleiten daarom voor vereenvoudigde voorwaarden voor teruglevering en directe verkoop, en voor nauwere samenwerking tussen gemeenten, het bedrijfsleven en energieleveranciers.
